Noi vremuri, vise noi

As a Romanian I sometimes heard that old folks prayed so that the Americans would come. I was not raised up with this idea, I found it only later in my life while talking to people who were not even born during WW2. This was the dream of some but it is not my dream and it is not the dream of my generation. We must forge our own destiny without being tied by the dreams and fears of our ancestors.


Ca român am auzit uneori că bunicii se rugau să vină americanii. Nu am fost crescută cu această idee, am găsit-o abia mai târziu în timp ce vorbeam cu oameni care nici măcar nu erau născuți în timpul celui de-al doilea război mondial. Acesta a fost visul unora, dar nu este visul meu și nu este visul generației mele. Trebuie să ne construim propriul destin fără să fim legați de visele și fricile strămoșilor noștri.


من به عنوان یک رومانیایی گاهی می شنیدم که افراد پیر دعا می کردند تا آمریکایی ها بیایند. من با این ایده بزرگ نشده ام ، آن را فقط بعداً در زندگی ام پیدا کردم هنگام صحبت با افرادی که حتی در طول جنگ جهانی دوم متولد نشده اند. این رویای برخی بود اما رویای من نیست و رویای نسل من نیست. ما باید سرنوشت خود را جعل کنیم بدون اینکه در خواب و ترس از اجداد خود گره خورده باشیم


Как румын, я иногда слышал, что старики молились, чтобы пришли американцы. Я не был воспитан с этой идеей, я обнаружил ее только позже в своей жизни, разговаривая с людьми, которые даже не родились во время Второй мировой войны. Это была мечта некоторых, но это не моя мечта и не мечта моего поколения. Мы должны создать свою судьбу, не будучи привязанными к мечтам и страхам наших предков.


作为罗马尼亚人,我有时会听到老年人祈祷美国人会来。 我小时候没有这个主意。 当我与第二次世界大战后出生的人交谈时,我才发现这个主意。 这是某些人的梦想,但这不是我的梦想,也不是我们这一代人的梦想。 我们必须树立自己的命运,而不是被祖先的梦想和恐惧所束缚。

Acest sit folosește Akismet pentru a reduce spamul. Află cum sunt procesate datele comentariilor tale.

Close Menu